Start
Over ons
Start
Start
Start
Start
Start
Start
Start
Start
Start
Foto's 2005

  

Verslag van de voorstelling “Carré was vol”

            

Als je tegendraads uit de hoek wilt komen noem je je theatergroep Vierfout, terwijl je met z’n vijven bent! Zo hoort dat en zo deden ze dat dus ook. Gangmaker Koen v.d. Grift, maestro en grossier in tiepetjes, altijd fors aanwezig op ons Buutreednersconcours, sprokkelde vier slachtoffers bij mekaar, schiep een cabaret- (vooruit: theatergroep) en zag dat het goed was.

Naast Koen sloten Margriet Hersevoort, Anja van der Flier, Jos Boersen en Maria Jissink zich aan; terwijl Koen in het programmaboekje omschreven wordt als eeuwig borrelend brein ging de rest eveneens aan de gang. Dat zullen dan wel eeuwige brainstormers geweest zijn?

Hoe het ook zij: het veelbelovende optreden tijdens het Boerenkoolbanket kreeg een daverend vervolg in twee vrijwel uitverkochte voorstellingen; de reacties waren zeer enthousiast, ook bij de extra voorstelling op zondag.

Net als bij de buuts kunnen twee avonden heel verschillend publiek opleveren: vrijdag was een "makkelijker" zaal dan zondag. Maar dan toch na afloop uitsluitend enthousiasme (wat je op zondag in de zaal wat minder merkte, het tempo van de voorstelling lag ook wat hoger ineens!): petje af, de mix van grappen en serieuze nummers werkte dus.


De voorstelling

Twee vrijwel volle zalen hebben genoten en de vraag rijst dus, of ik voor al die sufferds die thuis gebleven zijn nog eens moet gaan vertellen hoe leuk het was? Ja, dat moet, want geslaagde initiatieven dienen nog eens stevig ingepeperd te worden bij de bankzitters! Een leuke voorstelling bouw je op rond wisselende acts, zo ook deze voorstelling "Carre was vol!!"

Niet alleen een leuke, provocerende titelvondst, maar ook prachtig verwerkt in de kaartjes, de posters en het programmaboekje. We wisten het al, en inderdaad: Ans van Bekkum kan er wat van! Bij een volwassen voorstelling hoort een volwassen vormgeving... Een kort overzicht van gebodene kan nooit kwaad, al weegt het niet op tegen het live bijwonen van de voorstelling. Want de act tijdens de recente boerenkoolmaaltijd "Inburgeringscursus" stond nog steeds als een huis en was een lekkere binnenkomer.

Herkenbaar in hoe wij hier met elkaar omgaan, en de idioterie dat de overgebleven 6 winkels allemaal verschillende openingstijden hanteren. Of liever gezegd: verschillende sluitingstijden!

Gezien de reacties was ook het volgende nummer uit het Veense hart gegrepen: de Armandklassieker "Ben ik te min?", Koen als zanger/mondharmonicaspeler en Feico-Willem speelde feilloos Armands enige en eeuwige 4 gitaarakkoorden. "Ben ik te min?" werd een raak liedje over al die Vrije School/Montessorikinderen die tegenwoordig over de buis krioelen met die verschrikkelijke, onnatuurlijke "Gooise -Rrr-"! Inderdaad heel erg, en inderdaad: daar dient cabaret voor, om zulke dingen mild te signaleren!

De Negentien Letter Lingo was al net zo'n leuke vondst, daarmee was het onderwerp ongesteldheid volgens mij en heel wat anderen afdoende behandeld, maar Vierfout dacht daar anders over. Het is moedig om lastige onderwerpen stevig te behandelen, maar verlies nooit het evenwicht en de toon van je programma uit het oog...

Die luchtige toon werd meteen daarop in ere hersteld met “Luchtblauwtje" , een buitengewoon humoristische mengeling van allerhande bekende sprookjes. Daar zat niks moeilijks in, het was rechttoe rechtaan lachen en daarmee was het evenwicht terug: de groep was uit op een afwisselend programma met voor elk wat wils. In die sprookjesmìx kon er ook lekker los gespeeld en geïmproviseerd worden: iemand als Maria Jissink toont zich op zulke momenten als een rasechte komediante. Met dezelfde uitstraling als Koen vaak heeft: ze komen op en je weet meteen dat het leuk wordt...

Ook de uitsmijter voor de pauze had een lichtvoetig en vooral lollig gehalte: het pas getrouwde stel, een kakker en een zeurpietdame... Een fantastische vondst waar we hard om moesten lachen was het houten toneelautootje met de lange "kakker" Koen en zijn verse bruid! Hoe desastreus zo’n electronisch wegwijs-apparaat in de auto kan werken werd hier weer eens zeer komisch duidelijk gemaakt!


Na de Pauze

De Disselse barbemanning is wel wat gewend, maar om 180 lachende en opgewonden cabaretbezoekers ìn no time te voorzien van Veense drankvoorraden is niet simpel. Maar het lukte en dus zat iedereen gelaafd klaar voor deel 2 van den Avond.

De act over sexuele intimidatie (met dank aan de goede Lubbers en al zijn soortgenoten) was raak. Een secretaresse en haar baas, wie deed nou eigenlijk wat, wie draagt er schuld en waaraan eigenlijk? "Wat is waar?" was de titel van dit prima geschreven verhaaltje.

Bij dit soort pittige acts heb je ook acteurs nodig die je gelooft in hun rollen, en als je de spelers kent moeten ze wel heel veel in huis hebben om in hun verhaal mee te gaan... Petje af voor de tekst, zoals gezegd, dat dan weer wel!

Het lied van K-Triest was net als de vorige keren indrukwekkend, in mijn jeugd (lang, lang geleden) noemden wij dit een Protestlied. Met dit verschil, dat een protestlied niet alleen de hele wereld ervan langs geeft. maar ook nog enige nuance aanbrengt. Alleen maar sombere teksten werken niet, ook niet als het door het lachwekkende K3-Olee gevolgd wordt...

Daarna kwam er een zeer ontspannend stuk voor ons Veners: de burgemeester op een Veense rondrit, samen met de fietsende Ineke Pongers. Burgemeester Maria Jissink is iemand die moet knallen en hier moest ze beschaafd en ingehouden spelen. Niet haar ding maar ze kan dat natuurlijk wel en dus zei ze allemaal hele foute dingen over het Veen, en over Geurt en over de wiet bij Leo, en over de bungalows aan de Hoog en Wellerlaan. En over Theo van Wee die in een perfekt type van Koen nog even op kwam draven met zijn kiekkiekkiek, en zijn godvers....

Een zeer herkenbaar hoogtepunt van de avond was het lied "Vent van de gemeente" . Bekende prachtmuziek (Once upon a time in the West) en een lied over een helaas overbekende problematiek over mensen die hier generaties gewoond hebben en hun boerderij en land afgechanteerd werden vanwege Vathorst. Zonder poespas en uiterst aangrijpend gebracht: zo hoort cabaret te zijn, Vierfout kan dat dus ook.


Het daaropvolgende nummer over de Lottoshow kwam niet helemaal aan; niet iedereen snapt dat het geleuter over "hoe je je geluksgetal moet kiezen" je reinste kletskoek is, bedoeld om de tijd te vullen. Ook hier was het veelvuldige DVD-achtergrondgebruik perfekt en zeer ter zake, goeie vondst en fraai gedaan! Maar de act van meneer Erwin Lindeman, die als hoofdrolspeler in een promofilmpje moest komen vertellen wat-ie met zijn 5 ton zou gaan doen, was van het begin tot het eind raak.

Sommige mensen hebben de lach aan hun kont hangen, zeggen ze dan. Koen, met al zijn types, heeft dat ook, in elk geval zodra hij Veense tonelen betreedt. Meneer Lindeman was vanaf de eerste seconde leuk, met alle elementen die we van Van Duin en zelfs Hermans kennen. Nee, het IS hem niet, maar hij komt gevaarlijk dicht in de buurt. Benieuwd hoe zo'n act buiten Hooglanderveen zou werken?

De napraat over Hooglanderveen was lollig, maar zou geladen moeten worden met honderd extra grappen; het was wel leuk maar alles bleef een beetje hangen. Als je zulke dialogen wilt doen moet je een zeer snel woord-en wederwoord instuderen, de ene grap buitelt dan over de andere. Zie hoe het Kopspijkers-cabaret (o.k., professionals) dat deden. Aangeven en afmaken. Het gaat erom: hoe breng je er vaart in en hoe houd je die erin?

Tenslotte was er natuurlijk Het Slotlied en zo hoort het ook: klappen en staande ovaties! Want twèe uitverkochte voorstellingen, geheel bedacht en geboren in Hooglanderveen, een paar enthousiaste publieken: het is allemaal niet niks!  Al met al stak Vierfout z’n nek om die nek moesten honderden mensen lachen en we hopen dat ze dat volgend jaarin oktober nog eens dunnetjes overdoen. Ga mijn kruk vast in de Disselse bouwput neerzetten...


Iemand zei het al: “Vierfout is Vijfmaal goed...”

Mel: Ben ik te min


Het spraakgebrek


Mijn kinderen ... hebben een spraakgebrek

Maar zij zijn toch echt niet alleen.

Alle kinderen die bij ons komen hebben het ook

’t is een probleem van heel Hooglanderveen


Aan de opvoeding .. daaraan ligt het niet

Het gebrek komt in de familie niet voor

Maar hoe vaak ik ze ook corrigeer

Het zit heel diep want het gaat steeds maar door


Ze hebben een Gooise R, een Gooise R waar ik me hopeloos aan erger, alle dagen

Een Gooise R, een Gooise R waar ik me hopeloos aan erger, alle dagen.


Komt het door de tv … Door sesamstraat

Ik heb het van meneer Aart nooit gehoord.

Door Foxkids dan of  Nickelonian

Maar ook daar praten ze niet zo gestoord.


Is het de muziek soms… die meiden van K3

Dat staat echt de hele dag aan

Maar die meisje zingen in het vlaams

Waar komt het in godsnaam, in godsnaam dan vandaan?


Ze hebben een Gooise R, een Gooise R waar ik me hopeloos aan erger, alle dagen

Een Gooise R, een Gooise R waar ik me hopeloos aan erger, alle dagen.


Aan de leraren op school.. daaraan ligt het niet

Die heb ik zelf ook allemaal gehad

En dan die import ... in het dorp

Die praten zelf ook allemaal plat


Maar er mee leven ... nee dat kan ik niet

Op mijn hele lijf krijg ik kippenvel

Straks gaat mijn zoon nog naar kinderen voor kinderen

Dan is de rest van mijn leven een hel